Είναι οι στιγμές που ζούμε γεμάτες αβεβαιότητα για το αύριο και αρνητικά συναισθήματα που κατακλύζουν το μυαλό και την καρδιά μας. Όλοι μας νιώθουμε τα ίδια και δεν υπάρχει κανείς που να μην καταλαβαίνει τις δυσκολίες που έρχονται.
Ο Έλληνας, είχε περάσει πολλές και μεγάλες δυσκολίες. Ίσως μεγαλύτερες από κάθε άλλο λαό γιατί «όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε». Όμως δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως δεν μπορούνε: «τρώνε από ‘μάς και μένει και μαγιά».
Οι πρόσφατοι εορτασμοί των εθνικών επετείων ήρθαν σε μια στιγμή δοκιμασίας για να μας θυμίσουν ακριβώς αυτό. Πως από τον Έλληνα οι δοκιμασίες ποτέ δεν έλειψαν από το Μαραθώνα ως το Μαχαιρά. Πάντα όμως βρίσκαμε τον τρόπο να μένουμε ζωντανοί και να «μένει και μαγιά».
Με μπροστάρισσα πάντα την Πίστη μας. Που μας κράτησε ενωμένους στους αιώνες της σκλαβιάς, που μας κράτησε εδώ στην Κύπρο Έλληνες εμβολιασμένους με τα ιδανικά του έθνους μας ώστε οι κακουχίες και οι αρρώστιες να μην μπορούν να μας αλλάξουν.
Η Λεμεσός την Παρασκευή(3/4) βγήκε στα μπαλκόνια με ένα κεράκι. Χωριστά ο καθένας αλλά όλοι μαζί. Να υμνήσει την Παναγιά, που αποτελεί αιώνιο φάρο, οδηγό και βοηθό. «Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ». Την Υπερμάχω Στρατηγό.
Και σε αυτή τη μάχη θα έχουμε την Παναγιά μας Στρατηγό και μαζί της δε γίνεται να χάσουμε. Θα πέσουμε, αλλά θα είναι εκεί για να μας σηκώσει και να μας δώσει κι άλλους λόγους για να την υμνούμε.
Ακόμα κι αν χρειαστεί να μείνουμε μακριά από τους ναούς μας κατά την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, θα είμαστε και πάλι όλοι μαζί γεμάτη πίστη πως θα τα καταφέρουμε.
Όπως κάνουμε στην εδώ και 3000 χρόνια ελληνική πορεία τούτου του νησιού.
