Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ

Το μελοποιημένο ποίημα του κορυφαίου ποιητή της Ελλάδας, βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας, Οδυσσέα Ελύτη, γράφτηκε το 1959 και μελοποιήθηκε λίγα χρόνια αργότερα, το 1964, από τον Μίκη Θεοδωράκη. Γράφτηκε στην Αθήνα και στο Παρίσι από τον Μίκη Θεοδωράκη. Το 1960 το ξεκίνησε και το ολοκλήρωσε τρία χρόνια αργότερα, το 1963. Είναι ένα έργο- σταθμός στην […]

Συνέχεια

Του Γληόρη Αυξεντίου

(ποίημα εις την Κυπριακή διάλεκτον) Ένας λεβέντης Έλληνας, της Κύπρου που τη Λύσην, επλάστηκε να πολεμά, π’ Ανατολήν ως δύσην. Πολέμαν για ιδανικά, αξίες τζαι έναν τάμαν. Τάμαν που ‘τουν αιώνιον, Ένωσην με την μάναν. Με την Ελλάδα μάνα μας, είχαμεν ποθημένον. Να κάμουμε την Ένωση, πράμαν ευλοημένον. Έτσι ο Γληόρης έβκηκεν, στου Μασχαιρά τα […]

Συνέχεια

Έρως, αρετή κι ελευθερία

Ευτυχία είναι η ελευθερία και ελευθερία είναι η ευψυχία «Ἀγάπη κι ἔρωτας καλοῦ τὰ σπλάχνα τους τινάζουν.»Διονύσιος Σολωμός Το Μεσολόγγι, ένας πεισματάρης βράχος, ένα φρούριο απόρθητο, με ανυπότακτους αγωνιστές γίνεται πηγή έμπνευσης για τον ποιητή της ελευθερίας Διονύσιο Σολωμό ο οποίος μεταφέρεται νοερά στην τελευταία νύχτα πριν την ηρωική έξοδο και ιχνηλατεί τις ψυχές των […]

Συνέχεια

Παντελής Μηχανικός: Ένα μνημόσυνο

Να ναι τάχα η μοίρα αυτών που ξεχωρίζουν, αυτών που στέκουν λίγο πάνω από τα ανθρώπινα, να λοιδορούνται όσο είναι ζωντανοί και να «αναγνωρίζονται» όταν πεθάνουν, αφού πια δεν μπορούν να βλάψουν κανένα; Μια τέτοια μορφή ήταν και ο Παντελής Μηχανικός ίσως ο μεγαλύτερος σύγχρονος Κύπριος ποιητής. Ο Μηχανικός γεννήθηκε στα Λιμνιά της Αμμοχώστου στις […]

Συνέχεια

Άδεια θρανία

Ο φιλόλογος Ανδρέας Παστελλάς έγραψε ένα υπέροχο ποίημα «Άδεια θρανία», για τον απελευθερωτικό αγώνα του 1955-59 και την Ένωση με την Μάνα Ελλάδα. Ο Λεμεσιανός ποιητής έγραψε το ποίημα για τους μαθητές του Λανιτείου Γυμνασίου και την σύγκρουση τους με τους αποικιοκράτες. Το αφιέρωσε σε όλους τους νέους  που με τους αγώνες και τις εξεγέρσεις […]

Συνέχεια

Το γράμμα και η οδός

[..] όταν πια είδαμε κι αποείδαμε με τα τηλεγραφήματά και τις πρεσβείες, κλείσαμε τη μικρή ζωή μας  σ΄ ένα φάκελο μικρό που να  χωράει στη φούχτα μιας μαθητριούλας, στον προβολές ενός ποδηλάτου, στη ράχη ενός βιβλίου και γράψαμε με κόκκινο μελάνι τη διεύθυνση: Αξιότιμον Ελληνικόν Κυπριακόν Λαόν Οδός Ελευθερίας ή Θανάτου Χωριά και Πόλεις Κύπρον […]

Συνέχεια

Τιμή σ’ αυτούς

Τιμή σ’αυτούς που δεν αρνήθηκαν Θυσία να γενούνε Για την πατρίδα μας ξεψύχησαν ελεύθεροι να ζούμε Ζωή σ’αυτούς που μας χαρίσανε Πνοή στον θάνατο τους Φύγαν νωρίς και μας αφήσανε τον όρκο τον δικό τους Ρ: Αν στο σκοτάδι βρεις το φως Ψάξε να βρεις λεβέντες Που έχει πάρει ο Θεός Από της γης τους […]

Συνέχεια

Ένας αοιδός πεθαίνει – ένας ήρωας γεννιέται

«Η Τέχνη κ’ η ποίηση μας βοηθούν να ζήσουμε. Η Τέχνη κ’ η ποίηση μας βοηθούν να πεθάνουμε». Νίκος Εγγονόπουλος Ζωή και θάνατος, θάνατος και ζωή, σε μια αμφίδρομη λειτουργικότητα μέσα στο πλέγμα της αιώνιας Τέχνης, κάτω από τον μπαρουτοκαπνισμένο ουρανό, μιας σκλάβας σταυρωμένης πατρίδας, που η ψυχή του αδούλωτου λαού της, υμνεί τη Λευτεριά, […]

Συνέχεια

Για την ΕΝΩΣΗ

Και τι θα γίνει τώρα, θα σχίσουμε τα παλιά μας τετράδια που ‘ταν γεμάτα χρωματιστή «Ένωση», θα σχίσουμε τα παλιά μας σχολικά τετράδια που ‘ ταν γεμάτα «Ένωση» διακοσμημένη με γιασεμιά και λεμονανθούς και μαργαρίτες, θα σχίσουμε τα παλιά αναγνωστικά των παιδιών μας με τις ελληνικές σημαίες, θα πετάξουμε τ’ αγαπημένο αναμνηστικό σκουφί του Γυμνασίου […]

Συνέχεια